Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris Canciones. Mostrar tots els missatges
Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris Canciones. Mostrar tots els missatges

divendres, 31 d’agost del 2012

Sólo tú

Una maravillosa mamá nos ha regalado esta preciosa canción de India Martínez. La dejo aquí, para mis pequeñas. Si queréis escucharla.

Gracias Belén, gracias Ainhoa.

Cuando todo era un cuento de hadas
descubriste otra vida sin mí.
Se nos fue aquel final feliz

No se han ido las ganas de verte
No se acaban las horas sin ti
No se van las noches que te di

Sólo tú,
Tu recuerdo en mi alma
Sólo faltas tú
Mirarte y quererte, 
sentir mi presente,
de frente mi suerte
Sólo tú.

Sólo tú
Tu infinita sonrisa
Sólo faltas tú, 
besarte y quererte,
sentir mi presente, 
de frente mi suerte
Sólo tú

Las heridas se curan despacio
Las mentiras no tienen edad
El dolor no escucha la verdad

Sólo tú
Tu recuerdo en mi alma
Sólo faltas tu
Mirarte y tenerte.
sentir mi presente, 
de frente mi suerte
Sólo tú

Sólo tú
Tu infinita sonrisa
Sólo faltas tú
Besarte y quererte,
sentir mi presente,
de frente mi suerte

Y desaparece
Quiero llegar
donde tú estés,
donde estés

dimecres, 1 d’agost del 2012

El principio de nuestra historia

Hoy empiezo vacaciones. El papi y yo hemos ido a cenar para celebrarlo. Me gusta mucho tener estos momentos de pareja, aunque no dejan de tener un regustillo amargo. Pienso en que no debería de ser así, que ahora tendríamos que estar en casa, o puede que cenando también, pero deberíamos ser tres... Aún así intento disfrutarlo, pensando que tenemos que aprovecharlos porque no nos queda mucho tiempo de hacerlo. Un día no muy lejano ya no seremos dos. ¡Ojalá!

Últimamente los deseos de maternidad terrenal se están haciendo muy presentes... Pero el motivo de mi escrito no es ese.

En el coche, eligiendo una música al azar, he visto el cd de Alejandro Sanz, "No es lo mismo". Es nuestra canción. Sí, ya sé, no es una canción propia de amor, su letra tampoco tiene especial significado, pero por diversas razones es la nuestra. Con ella empezó nuestra historia juntos y, por tanto, la de mis hijas. Es su canción también.

Es el principio, nuestro principio. 

Si os apetece escucharla, aquí

dijous, 5 de juliol del 2012

Yo te daría

Si a alguien le pica la curiosidad, aquí os dejo la canción de María Villarroya de la que habla Bea en el escrito anterior. Ha sido un bonito descubrimiento o, como a mí me gusta llamarlo, regalo de mis hijas.

Yo te daría mi tiempo, mi entrega
Yo te daría mi paz y mi espera
Yo te daría mi pecho, mi mirada sincera.

Yo te daría mi silencio sin quejas
Yo te daría mis noches en vela
Yo te daría mi Vida.

Yo te daría mi cálido abrazo,
Mis momentos buenos y malos
Yo te daría mis paseos, mi regazo.

Yo te daría mis cuentos de niña,
Mi presencia, mi fantasía,
Yo te daría mi Vida.

Yo te daría mi voz mis palabras,
Mis mañanas, mis madrugadas
Mis cofres llenos de duendes y espadas
Todas mis noches estrelladas.

Nace de ti mi melodía
Con lo mejor que me enseñó la Vida
Para que puedas libremente
Volar.

Yo te daría mis juegos, mis bañeras
Mi cansancio sutil, mi manera
Yo te daría mi ignorancia, mi experiencia.

Yo te daría mis tardes serenas
Mis lavadoras, mis planchas eternas
Yo te daría mi Vida.

Te rendiría todos mis honores
Con mis sostenidos y con mis bemoles
Yo te daría mi Intento, todos mis sudores.

Yo te daría mis cuentos de niña
Mi presencia mi fantasía,
Yo te daría mi Vida.

Yo te daría mi voz, mis palabras
Mis mañanas, mis madrugadas
Mis cofres llenos de duendes y espadas
Todas mis noches estrelladas.

Y ahora te doy mi melodía
Con la humildad que me enseñó la Vida
Para que puedas libremente
Volar… Desde Ti.

diumenge, 1 de juliol del 2012

Tenía tanto que darte

Muchas veces no sabes cuál es el significado real de la letra de una canción. Supongo que el arte es eso. Te llega o no te llega, provoca diferentes emociones en ti o no lo hace... 

La verdad es que en su momento llegué a aborrecer esta canción: sonaba en todos los sitios a todas horas. Pero hoy me he detenido a escuchar su letra y la verdad es que tiene bastante sentido para mí. Porque tenía y sigo teniendo mucho amor guardado para mis niñas.

Prometo guardarte en el fondo de mi corazón
Prometo acordarme siempre de aquel raro diciembre
Prometo encender en tu día especial una vela
y soplarla por ti...
Prometo no olvidarlo nunca

Tenia tanto que darte
Tantas cosas que contarte
Tenia tanto amor,
guardado para ti...

Tenia tanto que darte
Tantas cosas que contarte
Tenia tanto amor,
guardado para ti...

Camino despacio pensando volver hacia atrás,
No puedo en la vida las cosas suceden no más...
Aún pregunto que parte de tu destino se quedó conmigo,
Pregunto que parte se quedo por el camino

Tenia tanto que darte
Tantas cosas que contarte
Tenia tanto amor,
guardado para ti...

Tenia tanto que darte
Tantas cosas que contarte
Tenia tanto amor,
guardado para ti...

Tenia tanto que a veces maldigo mi suerte..
A veces la maldigo...
Por no seguir contigo...

Tenia tanto que darte
Tantas cosas que contarte
Tenia tanto amor,
guardado para ti...

Nena Daconte

Gracias por existir

Cada día intento encontrar algo que me conecte con mis hijas. Me gusta pensar que son regalos que me hacen llegar las florecitas porque la mayoría de veces dibujan una sonrisa en mi rostro. Pero incluso si lo que provocan son lágrimas, siempre sirven para que finalmente me sienta liberada y en paz. 

Hace un par de días estaba esperando al papi en el coche cuando me fijé en que la radio estaba encendida pero sin sonido. Subí el volumen y me encontré con el final de una canción en la que Eros Ramazzotti decía así:

Si quiero decirte que nunca habrá
cosa más bella que tú,
cosa más linda que tú,
única como eres,
inmensa cuando quieres.
Gracias por existir.

Realmente tengo que darles las gracias a mis hijas por existir, por haberme hecho su mamá. A pesar del dolor de su partida, han traído a mi vida gran cantidad de cosas buenas. Me siento muy afortunada y orgullosa de haber sido capaz de descubrirlo.

Júlia i Aina, gràcies per existir.

dimarts, 5 de juny del 2012

Lo bello que es vivir

Mis hijas me han hecho llegar hoy el regalo de esta canción.

Yo, al verte sonreír 
soy el niño que ayer fui.
Si yo velo por tus sueños
el miedo no vendrá
y así sabrás lo bello que es vivir.


Caen mil lágrimas al mar
tú no me verás llorar,
y es que sólo tu alegría 
amansa mi dolor
y así yo sé lo bello que es vivir.


Sí, mi corazón siempre estará 
donde esté tu corazón,
si tú no dejas de luchar.
Y nunca pierdas la ilusión, 
nunca olvides que al final
habrá un lugar para el amor.


Tú no dejes de jugar, 
no, nunca pares de soñar,
que una noche la tristeza 
se irá sin avisar
y al fin sabrás lo bello que es vivir.
                                       
                                       Noa

dijous, 31 de maig del 2012

En que estrella estará

He creado un ángel verde y gris,
que se pasea de noche, no lo puedo ver.
Está donde la luz que dicen que hay,
donde terminan los sueños de la realidad,
donde se escapan los niños si no quieres más;
donde se ahogan los gritos de mi mitad.


He creado un ángel verde y gris,
a veces le hablo bajito, por si está.
Le busco por la calle al caminar.


A veces le echo de menos si tú no estás,
a veces tengo que hacer de tripas corazón
A veces tengo que huir, porque no puedo más.


En qué estrella estará, para cuidar de él.
Me pasaré la vida sin dormir.
En qué estrella estará mi dulce corazón,
por qué me roba la vida y la razón.
Dime quién vendrá a ocupar su lugar,
por qué mis sueños se rompen de golpe.


Donde terminan los sueños de la realidad,
donde se ahogan los gritos de mi mitad.


En qué estrella estará, para cuidar de él.
Me pasaré la vida sin dormir.
En qué estrella estará mi dulce corazón,
por qué me roba la vida y la razón.
Dime quién vendrá a ocupar su lugar,
por qué mis sueños se rompen de golpe.


Quiero irme con él

                                           Nena Daconte


dimarts, 17 d’abril del 2012

Lucha de gigantes

Aunque la alegría, poco a poco, se va apoderando de mí, hay momentos en los que me siento así... en un mundo descomunal.


Lucha de gigantes de Antonio Vega

Lucha de gigantes convierte
el aire en gas natural.
Un duelo salvaje advierte
lo cerca que ando de entrar.
En un mundo descomunal
siento mi fragilidad

Vaya pesadilla, corriendo
con una bestia detrás.
Dime que es mentira todo,
un sueño tonto y no más.
Me da miedo la enormidad
donde nadie oye mi voz.

Deja de engañar,
no quieras ocultar
que has pasado sin tropezar.
Monstruo de papel,
no sé contra quien voy
¿O es que acaso hay alguien más aquí?

Creo en los fantasmas terribles
de algún extraño lugar.
Y en mis tonterías para
hacer tu risa estallar.
En un mundo descomunal
siento tu fragilidad

Deja de engañar, 
no quieras ocultar
que has pasado sin tropezar.
Monstruo de papel,
no sé contra quién voy.
¿O es que acaso hay alguien más aquí?

Deja que pasemos sin miedo

dimarts, 20 de març del 2012

Horabaixa post el sol

Floretes estimades,
Un regalet més, també musical: la cançó que m'hagués agradat cantar-vos a l'hora d'anar a dormir.

Horabaixa post el sol
plorinyava l'infantó; 
no ploreu, angelet, no,
que ta mareta no ho vol;
no ploreu, angelet, no,
que ta mareta no ho vol.

No-ni-no, no-ni-no,
una engronsadeta pel meu petitó 
No-ni-no, no-ni-no,
una engronsadeta pel meu petitó 


No-ni, no-ni-no,
no-ni, no-ni-no




La música té tant a veure amb vosaltres, petitones meves.

dilluns, 19 de març del 2012

Jo vos esperava...

Estimades,
M'han descobert aquesta cançó d'Alejandra Guzmán. Deix escrit aquí un trosset que em recorda el temps que vàrem estar juntes.

Yo te esperaba 
y veía mi cuerpo crecer 
mientras buscaba 
el nombre que te di 
en el espejo 
fui la luna llena y de perfil 
contigo dentro, jamás fui tan feliz.

Moría por sentir 
tus piernecitas frágiles 
pateando la oscuridad 
de mi vientre maduro.

Soñar no cuesta, no 
y con los ojos húmedos 
te veía tan alto, es más 
en la cima del mundo.

Yo te esperaba 
imaginando a ciegas el color 
de tu mirada y el timbre de tu voz.

Muerta de miedo 
le rogaba al cielo que te deje 
llegar lejos, mucho más que yo.

Vos estim, petites

diumenge, 18 de març del 2012

Mar, el poder del mar

Floreta estimada, 
Cada dia em sorprenc trobant records teus que em pensava que no tenia. Aquesta cançó em posa de bon humor. Tenc el record d'escoltar-la dins el cotxe, pujant a Valldemossa, i cantar-la per a tu. Començava a notar com et movies..
No recordava el títol: Mar, el poder del mar. Què curiós! El mar on descanses amb la teva germana... M'encanten les coincidències, perquè potser no sempre ho són.


A tu, la primera

A tu, floreta meva, la primera.
Mai tornaré a sentir aquella emoció de quan vaig saber que havies arribat. Mai em tornaré a sentir així. Mescla d'incredulitat i d'alegria, d'il·lusió i de por. Era 19 de maig, d'aquí poc farà un any. És un tòpic però, com passa el temps!
Mai tornaré a tenir aquella inocència. Amb tu va arribar i amb tu se'n va anar.

Pensava que ja no tenia cap record teu. Amb la ràbia els vaig tirar o els vaig deixar anar. Però ara, en la distància que dóna el temps, sóc conscient de que em queden moltes coses que em recorden a tu: frases que vàrem escriure el teu papà i jo i que he anat recuperant, aquell vestit negre que no em vaig voler posar per les noces del meu cosí, els calcetinets que et va comprar la padrina, les cançons que et cantava en els viatges en cotxe...

Avui et deix de regal la cançó que em despertava cada dematí en el mòbil del teu papà. Encara no sóc capaç d'escoltarla, però qualque dia ho faré.


Bona nit, floretes meves.